. 42 lata temu pożegnałem na zawsze mojego kochanego dziadka Henryka Pamiętam kiedy byłem jeszcze mały biegłem co lato tak szybko i radośnie w stronę furtki pod numerem pięćdziesiąt siedem czekałeś na mnie kochany dziadku by mnie złapać w ręce swoje ogromne i wszystkie kwiaty w ogrodzie mnie witały kłaniając mi się niczym wiośnie dla mnie to był prawdziwy eden w małym dziecięcym światku w którym na jawie się śni tamtych słonecznych sierpniowych dni nigdy nie zapomnę