Przejdź do treści

Pamiętam..

Melancholia
. 42 lata temu pożegnałem na zawsze mojego kochanego dziadka Henryka Pamiętam kiedy byłem jeszcze mały biegłem co lato tak szybko i radośnie w stronę furtki pod numerem pięćdziesiąt siedem czekałeś na mnie kochany dziadku by mnie złapać w ręce swoje ogromne i wszystkie kwiaty w ogrodzie mnie witały kłaniając mi się niczym wiośnie dla mnie to był prawdziwy eden w małym dziecięcym światku w którym na jawie się śni tamtych słonecznych sierpniowych dni nigdy nie zapomnę
132 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie