czekam na słowo ono nie nadchodzi
nie słychać kroków czy drgającej szyby
nie skrzypią schody pod jego ciężarem
i w drzwiach otwartych nie staje znużone
 
nie siądzie obok na znajomej ławce
nie nadlatuje łopotem zieleni
nie ma w pudełku ani w starej szafie
gdziekolwiek choćby w poszarzałej skrzyni
 
już odjechały czerwone tramwaje
nawet te pijane wypełnione bzami
puste przystanki słowo zagubione
gdzieś poleciało z płochymi myślami
 
któryś dzień z rzędu obiecało przecież
jak wszyscy inni zapomniało chyba
wpaść tu po drodze na małą godzinkę
mnie wciąż brakuje jego dźwięcznych sylab