Nie zamieniaj swej miłości
Na wypchane pustką słowa
Czy na zimne Twe spojrzenia,
Co wyblakły w mgle poranka.
 
Nie rozsypuj ziarna wspomnień
Na klepisko powszechności,
Co utytła w błocie wszystko,
Najgorętszy żar miłości.
 
Zbierz dokładnie całe dobro,
Każdy smutek i rozterkę,
Wiatr niech nigdy nie rozniesie
I nie rzuci poniewierce.