Noc nieprzenikniona pod mroku tyranią, Która takie same prawo ślepcze daje Wszystkim świata stronom i na wszystkie kraje. Jedna ciemność – żadne dźwięki jej nie zranią. Ty zaś patrzysz w mrok, z cichą na ustach litanią. Siedzisz na ławce w świetle, mając nadzieję, Że w ciemności strach się nie kryje i nie zje Cię jeśli enklawę opuścisz świetlaną. Strach twój twym więzieniem, a nie wybawieniem Jak uważasz drżąc przed każdym liścia szumem. Nie potwory, czarownice, zjawy skryte W tej ciemnej rzeczywistości, lecz to co dniem Wzbudza w tobie zachwyt swym niezwykłym pięknem: Kwiaty, barwy i doznania nieodkryte .