Horyzont - morze traw i kwieciste fale zwieńczone bielą, złotem i błękitem niby banderą nad ławek okrętem i żagle z drzewnych koron - szczerzę chwalę. To jest Nasz Ogród, a w nim dziecko stare na wyspie siedzące. Ponad światem. Spogląda na fontannę ze zdziwieniem krople dotykając - jak dziecko małe. Z uśmiechem szczerym roznosi wieść nową o wolności i wyrazie wspaniałym. Przeżywa dziś sztuk młodość utraconą w antyku. Gdy nie będąc jeszcze starym tylko starcze podejmował tematy. Taki jest los dzisiejszego artysty.