Dama

A ona

Dama

ubrana w fiszbiny i koronki

powabne kształty

smukła talia

Dama



Ktoś do tańca ją prosi

niechętnie dłoń podała

z westchnieniem od niechcenia wstała

Dama



Chciał ją do siebie przytulić

gwałtownie go odepchnęła

na dystans trzymać się wolała

Dama Dama



Z grymasem na twarzy tańczy

brylanty na jej szyi przyciągają oko

wokół niej woń drogich perfum

Dama Dama Dama



Niezwykle piękna

cudnie odziana

każda kobieta jej zazdrości

przez wszystkich mężczyzn pożądana

a jednak smutek ma na twarzy

Dama



Pośrodku morza ludzi

sama

Dama Dama Dama