Kiedyś byłem mroźnym wiatrem smagałem ludzi po twarzach przeszywałem ich bezbronne ciała teraz wieję z Południa delikatnie owijam ich swoją bawełną przynoszę ukojenie nawet na piaskach Sahary kiedyś byłem ogniem trawiącym niejeden stracił swe ręce chcąc go objąć niewidzialną klatką teraz stałem się płomieniem świecy chcę pokazywać drogę w ciemności kiedyś byłem spokojną wodą przezroczystym błękitem lazurową taflą tworzyłem jednak czasem wiry jak w prądach rwącej rzeki pochłaniałem niepozornie tych, którzy życiem grają w karty