Przejdź do treści
Czytanie

Którejś wiosny

Pamięć
Gdy opadnie już kurtyna my na scenie wciąż będziemy choć za czarnym parawanem jednak dalej grając role a na sali tylko echo dawnych braw siedzących z tyłu i rozbite gdzieś kieliszki do toastów podnoszone one teraz całe w kurzu niczym martwa ziemia w śniegu a my cali przezroczyści z łzami w oczach oglądamy tych co siedzą, lecz nie widzą że my nadal tutaj gramy…
86 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 14 lat temu
do czasu
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.