w cichutkim szepcie po nieboskłonie spłynęła gwiazda na zimne dłonie jak jedna kropla gdy wyschły morza lecz wznieca w sercu wciąż ten sam pożar w osamotnieniu na pustej plaży umarło serce przestało marzyć czeka na fale z najgłębszych rowów bo czas już minął nie ma połowu gdzieś w głębi duszy tak blisko rdzenia szukam wciąż bramy do nieistnienia tam nie ma czucia zamarzną myśli i ten sam sen już się nie przyśni