ubyło mnie w serca biciu w małych krokach i w oddechu który widać tak jak plamy na obłokach w dniu i w nocy pośród ludzi w snach gdzie światło jest w tunelu wciąż ulatniam się ubywam para znika gdzieś bez celu tu mnie nie ma tam przybywam rzucam cienie pod kasztanem serce małe mam jak kropkę bo zostało komuś dane zniknę cały w jednej chwili nawet nikt nie zauważy martwym człowiek jest i kruchym gdy przestaje w życiu marzyć