wieczór umaczał pędzel w fiolecie z domieszką granatu powinno mi być wówczas łatwiej rzucić uśmiech na pożarcie światu noc zapomniała czarnego którym wciąż zdobi firmament i dziś jest pierwsza z tych nocy gdy sny są w bieli oblane jeśli do tego poranek wystawi mi swą laurkę wówczas me łzy popłyną jak oczka w pończosze ciurkiem