życie ucieka przez palce zgniła śliska ryba z wczorajszego bazaru już kolejna wiosna a tam złote liście lecące z drzew tylko za moim oknem życie ucieka przez palce zimna poranna woda z kranu uprzytamnia to boleśnie gdy odbija się echem w kanalizacji jak moja czkawka z dawnych lat dni uciekają jak winny a ja nie próbuję gonić złodzieja bo mi przecież nic nie ukradł siadam w ten sam fotel i piszę swój horoskop na jutro nie potrzebując gwiazd na niebie by wiedzieć jak nigdy że chyba nie wejdę w swoje millenium a jeśli już to tak jak stąpam po ulicy-cicho i samotnie wszak życie uciekło tym razem tuż obok