obserwuje z okna wieżowca zmarznięty plakat podwórka który jest niczym dno studni a ptaki pływają w suchej toni dziewczyna ma spojrzenie pobrane z tysiąca głębin gdzie zawieruszyły je dziesięciotysięczne kręgi ludzi przekracza śmiele parapet a ojciec łapie ją za białą stopę ale ziemia już skacze jej do oczu jakby na ratunek