Płatek fiołka obnażony, w łachmany liści zdobiony, walet żądny dźwięku wody. Pod stopy rzucane kłody, korzeni sieć drąży nowy, system chłonny słów ognistych. Niewyraźne kształty, mgliste, w oddali jaskrawe, czyste, latarni światło przewodnie, w przepaść krok robię swobodnie. W talii szarfa przewiązana, włókno ufnie skrywa dramat, strachu i zwątpienia armia, trzystu... w sukurs przyjdzie Spartan.