Jak zmieść odcisk Twoich ust ze skóry jak oddalić pamięć warg oddających swoją miękkość wlepianych w skroń jak nie sztywnieć czując dreszcz wspomnień powiesz mi? z opuszków wcierasz zapach w miejsca schnące z niemocy po uchu powoli na policzkach nie kończąc wciskając w wargi paznokcie stęsknione oczy przymykasz oddając się obrazom słyszysz ten głos czujesz ciepło ciała wydychasz powietrze osiadasz na tym widoku niczym fotel miękki i wielki mieszczący wszystkie pragnienia kojąco tulący, gdy się w niego zatapiasz niech to będzie Twoje miejsce Smutna Radość