Mój Paradoks

Ona mi to zrobiła… Umysł cały zaćmiła. Wątpliwości zasiała A później się zaśmiała Do mnie.. I wszystko zniszczyła! Gra absurdalna. Prowadzi ją Ona ze mną. I wcale nieświadoma tego jak mąci duszyczką mierną.. Ognistowłosa i życia pełna, Znikąd się pojawiła, Z morskiej piany chyba… Jak Afrodyta, jak perła. Zgubiła mnie jako człowieka. Wszystko zniszczyła, a może wręcz przeciwnie. Wiem tylko jedno, jest mi jakoś dziwnie… Miałem być Sokratesem, mędrcem, Platonem, ascetą… Skończyłem jak niemal każdy, Na fascynacji kobietą. Ona mi to zrobiła… Umysł cały zaćmiła. Wątpliwości zasiała A później się zaśmiała Do mnie.. I wszystko zniszczyła! Ona mi to zrobiła… Wszystko nagle zmieniła. Śmiejąca się do mnie na jawie, Kobieta.