/ To wiersz o sytuacji widzianej oczami kobiety/
Nie zapytam cię o nic,
Gdy wrócisz późną nocą.
Nie chcę wiedzieć - Gdzie byłeś?!
Nie chcę wiedzieć też - Po co?!
Nie odwrócę się nawet.
Grać będę w starą grę!
Uspokoję swój oddech,
Udam jeszcze, że… śpię!
Nie, nie zrobię ci „sceny”.
Nawet się nie poruszę,
Gdy się wślizgniesz pod kołdrę.
Dobrze wiem, że… tak muszę!
Będę leżeć cichutko,
Choć nie zasnę do rana
Patrząc w smutek tej nocy.
Wstanę znów niewyspana!
Z przyklejonym uśmiechem
Pójdę robić śniadanie.
Spytam udając radość -
„Co zjesz dzisiaj kochanie?”
Odpędzę strach, złe myśli.
Podaj cukier i siądź!
Nie, nie spytam cię o nic.
Błagam! Ty tylko bądź!