Ścielą swym płaszczem Nagą ziemię Woń westchnieniem Pszczoły zalotnie Unoszą się nad nimi By znalezść oddzielnie Jedyną bogini Wiosną raczyć jej nektarem Latem śledzić rozkwit Jesienią opieką roztoczyć Zimą do snu złożyć Rok za rokiem zdając sprawę Mym obowiązkiem Trwać przy cię na tej polanie