Przejdź do treści
Czytanie

Serca smutek

Melancholia
Me serce i dusze pustoszy smutek z każdym dniem cząstka mnie umiera dusza martwa odpłynąwszy z nurtem rzeki porwistej która życie zabiera Znika wszelka nadzieja i wiara staje się człowiek jak wyblakła zjawa umrzeć za życia będąc jak skała nic w ten już radością nie pawa Cóż mi pozostało jak nie śmierć serce me nie ma dla kogo bić więc ostrze noża wbijam w pierś bo nie potrafię w samotności żyć Nadszedł kres istnienia mej drogi która otulona w ciemność złowrogą raniąca ciągle moje obolałe już nogi uległem w końcu rzucanym pod nie kłodą
87 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.