gwoździe kołyszą się w mojej duszy papiaki nie utrzymują szczelności sumienia słodkiej deszczówki nabiera mój pusty balon mnie pękam   ciężkostrawna woda uwalnia martwy skórzeń flegma i sadza i kryształ   jutro czas już poodcedzać głupia ta zabawa z własnym potępieniem   Boże przebacz Boże łaski