za kratami absolutu przykuty łańcuchem do dobra przez żelazne pręty chłonę tęsknie wichurę łaskawy klawisz wypuszcza rwę się w tangu łapczywie huragan ostro miota po stokroć jestem wolny wolny wolny łbem przydzwaniam puste koryto klęczę w łajnie zagroda dla świń zrównany ze zwierzem wessany w instynkty każdej zachcianki głodny tęsknie spoglądam za żelazne pręty tam byłem raz lecz naprawdę wolny