zamiast żyć aż do śmierci, żyjemy na raty, a tym samym zamiast raz a dobrze umrzeć, całe życie umieramy szukając sensu i przyczyn, bez pośpiechu i bez spóźnień, ścigamy życie, nie doganiamy, przekładamy na później dobrze być i “tu”, i “teraz”, ale na czas tego bycia, warto, unikając śmierci, nie uniknąć całkiem życia