Nadchodzi jesień. Tuż, tuż jest wrzesień. Znowu w szkole zabrzmi dzwonka dźwięk , kiedy dzieci przechodzić po cholach będą i do klas się udawać. By znowu móc się uczyć i świat lepiej poznawać. Jesień smutną nie bywa. Pięknymi barwami liście ozdabia. Jarzębina czerwienią promieniuje , brązowe kasztany na trawie zbłąkane wypatrują czy ktoś może czeka na nie. Końcówka lata, grzyby daruje. Lubię je zbierać i z nich potrawy przyrządzać. Lecz trzeba dobrze się na nich znać by , po porcji zjedzonej móc rano wstać. I chociaż deszcz częściej pada. Kalosze lubią gdy ktoś je wkłada. Mawiają ludzie że, polska jesień złotą bywa. Dla mnie jest piękna , taką jaką przybywa. Każda pora roku jest wyjątkowa. I dobrze że inną bywa , przynajmniej nie zlewa się w całość. Niosąc za sobą swój własny obraz.