Przejdź do treści
Czytanie

Miłosne Roztargnienie

samoistne drżenie niewiadomo skąd
niczego się nie boję nie wiem czym jest ziąb
trzęsienie ziemi pod nogami grunt się usuwa
one jak z waty są wryte jak słupy
niemal usuwam się ze stóp przed tobą - zemdlona
nagle miłości łuna w sercu rozbłysła
cała drżę nie mogąc się opanować
wbrew woli zapominam o zmartwieniach
uśmiecham się w przestrzeń swoich marzeń
na nic nie reaguje wpatrzona w ciebie
nie mówię nic pragnąc zatrzymać tą chwilę
z miłości rozpromieniona i roztargniona
06.01.2008 r.
41 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.