zaczarowałam świat na niebiesko niezwykłe okrągłe i nigdy same i ich wierna bogini której dna nie pamiętam z ostatnimi kroplami szczęścia te noce bez snów poranki bezkształtne skąpo odziane w zwyczajność i wysuszone łzy których nie spije już nikt pośród uśmiechu niezauważone w monotonii bezbarwnej codzienności