Szarości i Mgły kochanie

Szarość z mgłą prowadza się za rękę gdy przychodzi - osobno - każdy jeden - węszy Nikomu nie znani kochankowie kłamią, lecz kto im powie, że zdradliwi są oboje? Że szukają szczęścia nadal, chociaż mają wszak już swoje obyczaje Owa szarość jest szarością, która w tłumie dzielnie znika mgła zaś swoją przelotnością pośród innych mgieł przenika niewidocznie Tym sposobem dwoje z pary mogą wiecznie oszukiwać nie zaznają bowiem kary skoro każdy umie znikać, gdy napsoci Tak przy oknie dniem przesmętnym lubię patrzeć na tą parę jednak, mimo braku wiedzy o ich zdradzie mamy miarę dnia smętnego, co choć nie przywoła burzy, to przynosi wiele złego i zasmuca Tu pojawia się pytanie, czy to barwy kłamstw ów pary, czy to tylko smutna prawda, że się tamci nie dobrali, że aż szaro