Przejdź do treści

Zbłądzenie

Egzystencjalne
Skulone owce kryją się w skórze gada, A gad niejednokrotnie wygląda jak owca Wierzymy ssakom, choć w nich się skrada Natura gada Zbłądzeni pięknem niejednokrotnie Rzucamy wszystko, by zdobyć więcej I ciepło w sercach rośnie trzykrotnie, Choć im poważniej tym jest goręcej Nie chcemy widzieć wizji porażki, Gdy wszystko cudnym złotem się mieni Nie chcemy widzieć losu igraszki, Która na gorsze nam dni przemieni Bez żalu I ślepo pięknu przyklaskujemy, Bo takie widząc, widzimy złociej Po drodze wartość gdzieś oddajemy Oddając wizji swej prawdy krocie Szukamy potem - już po omacku Jakiegokolwiek bezsensu bycia Gdyż w sens – nie po wariacku Mogliśmy wierzyć w początku życia
52 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Isia1718 14 lat temu
ja bym w ostatnim wersie dała na początku .... Kompozycja wiersza bardzo mi się podoba, rymy świetne, dzisiaj rzadko się tak piszę. Gratuluję pomysłu i wykonania. Plusik .

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie