w cis

wtopiła się w kamień połamanych zboczy pazurami darła skórę nagich skał po to żeby mogła spływać jak co roku rzeźbionymi łzami szara mgła skłoniły się brzozy nad rozlanym polem zadygotał z zimna zapuszczony sad nawet starym dębom z głów spadły korony żeby łatwiej było liściom robić wiatr zakaszlał listopad włożył kalesony płaszcze i szaliki wypłynęły z szaf jeż się w kulę skulił wielce najeżony że wygnali go biedaka spać skłoniły się.... dzwony na nieszpory jakby nie w te pory i na jutrznię ciemną nocą muszą grać a za nami i wybory i love story a przed nami zamrożony czas skłoniły się...