erynie i bóg światła nad kolorowymi zboczami sięgała po naparstek wody ze świętego źródła pluski obicia ściskane niepełne gesty stąpała po wodzie podobnie jak stwórca z którym codziennie umiała rozmawiać modliła się nazajutrz ubrała biały habit garść grochu klęczała dwa dni dwie noce posłuszna lamentowała ze spuszczonymi oczami w ekstazie rozpłynięta czerpała ze swojej miłości wielką przyjemność