Ślady

Jak indiański tropiciel szukam twoich śladów pochylony do ziemi wypatruję źdźbeł trawy przygniecionych do gruntu twoją drobną stopą wciąż wierzę że przychodzisz w to miejsce każdego wieczora gdy księżyc otwiera swoje srebrne oko pokładam nadzieję w kropelkach rosy po chłodnej nocy liczę że nie pozwoliły podnieść się trawie milimetr po milimetrze sprawdzam korę drzewa o które oparta zalotnie patrzyłaś w moje oczy głaszczę ją delikatnie przesuwając dłoń po chropowatym pniu jakbym chciał wyczuć i pochwycić resztki ciepła twoich dłoni w powietrzu wciąż wyczuwam twój zapach słodki zmysłowy niepowtarzalny lubiłem się w nim zanurzać upajać się i otulać jak dywanem twoich włosów zimny powiew wiatru jak poranne mgły rozwiewa złudzenia przecież ciebie od dawna już nie ma