chwile to mgliste złote me szczęście smakują wyborną kompanią w zamęcie przyprawą chaos kończy nastrój senny płyniem znów szybko i temat wciąż zmienny chwile to piękne w głowie się kręci pomarańcz nocy tonie w niepamięci nie złowi nas miejsce, ni pamięć dogoni lecz czas zwycięży, to się nie zmienia gdy godziną szarą, o śmierci nocy, wieszczy nadejście zapomnienia... przebaczenia... rozgrzeszenia...