w oczekiwaniu na chwilę wieczności wśród marzeń dryfuje swobodnie myśl ma leżąc rozważam fakt boskiej miłości tak minął mnie tydzień, być może dwa spacerujemy wciąż dalej od miasta odwieczna muzyka sfer dźwięczy w tle w błogiej radości zagadki poznania osobowości rozpuszczają się bóg się nam jawi wszechwieczną jednością nie ma już pytań i nie ma zła istnienie jest cudem, więc ciesz się radością co lekko ją zdmuchnie pierwszy powiew dnia