Siwą mgiełką leciutką,
płynąć ponad łąkami,
brać,w wilgotne objęcia
krzewy tarnin i głogów,
unosić się nad ziemią
białawymi pasmami,
błądzić między drzewami
i po leśnych drogach.
Białym śniegiem otulać,
od końca,do końca,
przestrzenie niezmierzone,
mroźnym wichrem wiać,
taflą lodu zastygnąć
i w promieniach słońca,
lub w poświacie miesiąca
trwa,trwać trwać!