Esperal

esperal



zamknąłem drzwi porozumienia

tętniące na swój wybitnie niezależny sposób

spaliłem mosty



drugą komorę serca

zaszyłem w sieć niechęci do własnego odbicia

z pierwszej drwi sumienie i rozum



odwróciłem się na pięcie

po przez osierdzie kojące rany po szwach

przez które ropą wyciekła odwaga

płynąca niegdyś w moich żyłach



w radiu znów zmienili świat na plus

w telewizji tworzą by cieszyć

w mojej głowie widmo gorzkiej

wypitej z komputerem bez soku



mortigi tempo !

tak na początek roku



2009-09-01