esperal

zamknąłem drzwi porozumienia
tętniące na swój wybitnie niezależny sposób
spaliłem mosty

drugą komorę serca
zaszyłem w sieć niechęci do własnego odbicia
z pierwszej drwi sumienie i rozum

odwróciłem się na pięcie
po przez osierdzie kojące rany po szwach
przez które ropą wyciekła odwaga
płynąca niegdyś w moich żyłach

w radiu znów zmienili świat na plus
w telewizji tworzą by cieszyć
w mojej głowie widmo gorzkiej
wypitej z komputerem bez soku

mortigi tempo !
tak na początek roku

2009-09-01