spowiedzi grafomana wyjęte z kilku słów chwile obsesji kiedy mówisz odejdź taki gość jak ja nie składa obietnic za dużo myślę spadające gwiazdy jak puste wizje skazane na przemijanie świeciły przecież jeszcze wczoraj ciężko iść po tej drodze usłanej różami rzucanymi do twoich stóp kiedy mój autoportret malujesz z profilu gdzieś na krawędzi strony światła niepokój nocy majaczy w gorączce stukam w niemalowane zmiany przychodzą nad ranem