zaraza

tuli mnie ściana
kawa zwilża wargi
do ucha szepcze przeciąg
a miłość gryzie szklanki

skraplam się w słońcu
zanurzam w trawie
z dźwięków wykrojony
pieśni nie strawie

konsumuje zatem
krople deszczu
spoinę nieba z ziemią
krwawą melancholią
spisuję obrazy

na użytek duszy
osobliwej zarazy