dom to nie cztery ściany i dach dom to majstersztyk przechowalni dobra tu kąty dzielone na ciepło i każdy ma swój kąt stąd się wychodzi tu wraca gdzie troski rozłożone równo a szczęście mnożone na długo chociaż ściany jego kiedyś runą pod dachem nie zagości strach dom jest ręką ojca i uśmiechem matki o jedną pustkę za dużo kiedy się spełni zły sen w popiele po nim znajdziesz miłość jej diament zatrzyma łzę