być jak skała twarda samotna z czasem zwietrzała na niej orle gniazdo wykute mocne być jak woda zimna czysta co życie niesie w objęciach dzban z czasem mętnieje zbija życie dając życie być wiatrem co dmie we dnie podnieca ogień przegania obłoki nagina karku drzewom być ogniem co rozgrzewa drwa serc płomień gdy zimno rozpal ogień Jezus przyniesie żar miłości by chrzcić przez ogień