dokąd wiodą ścieżki czy jeszcze się spotkamy z tęsknotą w dłoni ściskam ostatni list gorzkie słowa kamienne pięty zagubiony grajek z muzyką na progu i smutkiem w oku opowiada balladę o dziewczynie odjechała czerwonym autobusem mieliśmy siebie jak święci świętość modlitwy zbyt słabe bez odnowy losu zawrócę wodę w rzece by ujrzeć w blasku księżyca nimfę stojącą przy moim boku cisza podpowie echo w lesie cisza zatoczy kręgi w zbożach