liczyłem dni jesiennych łez byłaś blisko mych ramion z wrażenia ugięły się nogi kolanami stuknąłem podłogi przytuliłaś głowę do piersi nigdy więcej depresji ostygłem jak herbata z zieleniałem ty jak słońce z pierwszym promieniem zbudziłaś świtaniem śpiew koguta nie warto zapaść się w sobie chwytam wiatr w żagle płynę z wiatrem