tyle dróg Bóg dał którą wybrać by nie iść w kierunku piekła choć większego od ziemskiego nie ma brnę po kolana by odbić się od dna wyciągam dłonie do nieba nie wiele mi potrzeba słonecznych poranków wschodów i zachodów słońca na sen łyk ciepłego mleka wieczorem przy ognisku nucić po cichy szeptem modlitwy wznieść się wewnątrz siebie księżyca okręgu słabego światła ciała niebieskiego bez lęku i obaw pokochać świat w ramionach cały wyciągam dłonie do nieba nie wiele mi potrzeba słonecznych poranków wschodów i zachodów słońca na sen łyk ciepłego mleka dobro by za nami szło a zło skryło pazur złe wilki żeby odeszły w cień lasu finiszuje gdy układam głowę do snu śnię dobrze bo jesteś przy mnie wyciągam dłonie do nieba nie wiele mi potrzeba słonecznych poranków wschodów i zachodów słońca na sen łyk ciepłego mleka