ubrany byle jak z plecakiem pełnym win patykiem zapisany na szkle nie dbać oto jak nosić się ważne widzieć człowieka w człowieku zawsze mieć czasu by słowa zamienić trzy lub dwa coś zjeść wina się napić otrzeć łzy posłuchać śpiewu niekomercyjnego lecz ptaków dobrze się mieć nawet gdy źle i niewygodnie dobrze się mieć nawet gdy choroba trawi cię dobrze się mieć nawet gdy kornik niszczy drzewa kroczyć nocą z kierunkiem gwiazd usnąć gdzie się da z dala od zgiełku szumu miast na wsi wolniej płynie czas życie smakuje inaczej czerpię więc go łyżeczką powoli by całego nie zjeść podzielę się usiądź i jedz zaczerpnij wina w szklanym szkle nie dbać nie podziwiać tulić noc taką jaka jest nie inną okrywać kości starym śpiworem o zapachu siana latem dobrze się mieć nawet gdy źle i niewygodnie dobrze się mieć nawet gdy choroba trawi cię dobrze się mieć nawet gdy kornik niszczy drzewa