list w butelce

telepatycznie w kosmosie iskrzy między ziemią a niebem słał list w butelce na fali uczuć mimo sztormu myśli niespokojnych snów napisał wiersz na papierze nie czytał go więcej bał się wstydu śmiechu i odsłonięcia już skaleczonego ducha boli bordowe serce gdy drugiego serca bicia nie wyczuwa ciepłych sierpniowych nocy wracał tam nie raz wciąż jej brak ucieka pomiędzy wersami miłość z mądrością mówią z rozsądkiem coś nie tak czyta jego wiersze i wyczuwa miłość eteryczny zapach róż smak czerwonego wina odległość nie dzieli ich jedynie czas złodziej ciągły brakiem spojrzeń przegląda stare zdjęcia słucha płyt niewiele krótkich wymian zdań westchnień poranków zapachu kawy papieros dogasa zapalał skręta popiół w popielnicy na dnie tak właśnie się skończy wszystko w proch lecz to nie ten moment nie ten dzień nie ta noc i sen wierzy że uda się spełnić obietnicę wyznać co czuje gdy deszcz moczy jak łzy policzki blade od ciepłych słów list w butelce dotarł w cudowne miejsce prosto w ukochanej serca