Przejdź do treści
Czytanie

dobrzy ludzie nie umierają

Melancholia
tak dobrze było nam lecz nie jest wspólne chwile wieczorem w ciszy czytałeś wiersz opowiadane kawały śmiech do rozpadu na pierwiastki mówiłeś daj mi kilka dni wypłynę podniosę żagle okręt twój płynie dalej odszedłeś tak nagle jak wiatr nie wiadomo dokąd nie wrócisz stamtąd nie wracają jedynie z bocianami w to samo gniazdo mam wiele tez jesteś jedną z nich najlepsze sekundy odeszły razem z tobą pozostał smutek pusty z Gosią dom na dachu gołębie susza w ustach mówiłeś daj mi kilka dni wypłynę podniosę żagle okręt twój płynie dalej odszedłeś tak nagle jak wiatr nie wiadomo dokąd nie wrócisz stamtąd nie wracają jedynie z bocianami w to samo gniazdo
102 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.