jestem ptakiem który nie ma gniazda jestem ja tu i teraz na skrawku nieba i nikogo nie ma bo któż mógłby być wolności smakuję nad morza urwiskiem klify wysokie marszczą czoła wpatruję się w obłoki topią grzywy na grzbietach fal tęczowe brzegi horyzontu ucieknę bezpowrotnie nie znajdą mnie wspomnienia jestem sam tu i teraz wokół wrzosowiska ucieknę stąd w korabie za horyzontem odnajdę dom długa przede-mną droga teraz już wiem co to wolność sen się spełni przekroczę próg nadziei w kaloszach od babci Zosi