nie boję się o swój los wiara tarczą po niebie wielkie ciężkie kajdany wlecze zło w gwiazdozbiorze wielki wóz na nim spętani nienawiść i zazdrość wiezie ich anioł sprawiedliwości ciągnie zaprzęgnięte w wilczarze wieczne potępienie płomienie z piekieł mieszają się z niebem swąd palonych dusz nie ma przebacz za krzywdy wojny głód