jesteśmy tutaj gdzie sny nie miewają marzeń nad nami chmury nad nimi parasole dziwne krople na policzkach odliczasz od dyszki jak możesz w prochowcach chowa się miłość w papirusach pada od południa do południa dnia następnego idziesz do domu masz dość ględzenia jeszcze ta rosa na nosie drażni nozdrza Eskimosa uderzam obuchem w środek ust ulice puste nie widzę wyraźnie twoja postać niknie na południu zamka trzask opadają spodnie jak krople z ust