przenika mnie życie

wypalony jak ziarno piasku na pustyni
niedopalony papieros na przystanku

im starszy tym bardziej nasiąknięty
gąbczasty mokry do szpiku kości
miękki jak galareta z octem

sprężysty gdy kieliszek podnosi
za kołnierz w szkole mnie targali

teraz gdy osiadłem na mieliźnie
okręt nie odpłynie przenika mnie życie

skryty w swoich pragnieniach
chucham na ciszę gęstych myśli
widzę więcej nie boję się przyszłych dni