piszę list jak wiersz marynarskie życie ciężarem na barkach porty kuszą zapachem kobiet jak zła wiadomość są tam gdzie są brzegów coraz mniej lodowce topią sny woda jak słona łza spływa bruzdami przenika przez szczeliny skóry wysyłam do ciebie list w butelce kilka kropel rumu rozweseli rozłąkę między życiem a słońcem bądź gwiazdą polarną latarnią nad brzegiem usta purpurowe w myślach ruch twych powiek wspominam cię syreno morska ma na palec założyłaś obrączkę kolor miłości złoci się mieni czekaj przyniosę jak nadzieja nowe wieści podzielimy nowe życie