raz na jakiś czas oglądam w lustrze nieogoloną twarz po drugiej stronie ktoś obojętny coś do mnie mówi głuchy bezdźwięczny dziwny oziębły świat istnieje w odbiciu luster szkiełkowaty obraz bez emocji braku empatii nieczuły zimny z innej bajki w jeziorze niebo ciemnogranatowe pofalowana tafla głębia wyobraźni gdzie i jak trafić do prawdy kto powie czy są dwa równoległe światy może to tylko dogmaty przypuszczenia teorie urojenia w płytkim śnie na dnie łóżka bliżej nam do piekła przeglądamy świata strony drzewa czują więcej nie patrząc w lustro wody czasem spoglądają przy drogach w kałuże w cieniu ukojenie spokój sposobem na zmartwienia